نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی که بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی

سال نو می شود، زمین نفسی دوباره می کشد، برگ ها به رنگ در می آیند و گل ها لبخند می زندپرنده های خسته بر می گردند و در این رویش سبز دوباره... من... تو... ما... کجا ایستاده ایم از همه سوی جهان جلوه او می بینم       جلوه اوست جهان کز همه سو می بینم چون به نوروز کند پیرهن از سبزه و گل      آن نگارین همه رنگ و